
วันนี้เดินทางไปยังศูนย์การค้าไดอาน่า เพื่อติดต่องาน ระหว่างที่จะกลับเข้าออฟฟิศ สายตาไปปะทะเข้ากับความทรงจำไว้เด็กอย่างเจ้าตู้โทรศัพท์สาธารณะ ในใจรู้สึกตื่นเต้นหน่อย ๆ เมื่อยกหูขึ้นแล้วมันยังใช้การได้อย่างดี ระหว่างยกหูโทรศัพท์ขึ้นนั้น ภาพในวัยเด็กก็โผล่เข้าโสตประสาททันที

ตอนเด็ก ๆ ต้องอาศัยอยู่กับยาย ซึ่งเป็นชุมชนที่ค่อนข้างห่างไกลความเจริญ ส่วนแม่ทำงานในตัวเมืองจะกลับมาเดือนละครั้งสองครั้ง จำได้ว่า ยายจะให้เงินไปโรงเรียนวันละ 10 บาท เพื่อเป็นค่าขนม ทุกวันก็ใช้เงินส่วนนั้นเกือบหมด เหลือออมบ้างเป็นบางคราว จนวันหนึ่งในตำบลก็มีตู้โทรศัพท์สารธารณะ ดูทุกคนในตำบลจะให้ความสนใจกับเจ้าตู้วิเศษณ์ตู้นี้เป็นอย่างมาก

หลังจากมีตู้โทรศัพท์มาตั้งอยู่กลางตำบล ความหวัง เล็ก ๆ น้อย ๆ ของเด็กผู้หญิงที่อยู่ในชุมชนห่างไกลความเจริญ ซึ่งฝันว่าจะได้อาศัยอยู่กับผู้เป็นแม่ และได้พูดคุยกับแม่ทุกวัน ก็กลายเป็นความจริงขึ้นมากึ่งหนึ่ง ทุกวันจะใช้เงินเพียงวันละ ไม่เกิน 5 บาท เพื่อตอนเย็นหลังเลิกเรียนจะได้นำเหรียญที่เหลือจากค่าขนม มาหยอดตู้โทรศัพท์คุยกับแม่ แล้วก็จะประโยคคำถามเดิม ๆ ทุกครั้งว่า "แม่จะกลับมาหาหนูวันไหน" แค่ได้ยินเสียงแม่ตอบกลับมา แค่นี้ก็เดินกลับบ้านแบบยิ้มปริ่มแล้ว ในแต่ละครั้ง ก่อนจะได้คุยกับแม่ต้องใช้เวลานานมากในการเข้าแถวรอ ทุกคนต่างให้ความสำคัญกับตู้นี้ ทุกคนในตำบลใช้มันอย่างทะนุถนอม และช่วยกันดูแลรักษาเป็นอย่างดี เพื่อให้ทุกคนในชุมชนได้ใช้กันอย่างทั่วถึง

มาวันนี้วันที่ทุกอย่างดูง่ายดายต่อการติดต่อสื่อสาร โลกใบกว้างใหญ่ก็ถูกย่อให้ทุกอย่างเสมือนได้อยู่ใกล้กัน ความพยายามในการติดต่อสื่อสารกับคนไกลจึงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ตู้โทรศัพท์หลายตู้จึงหมดความจำเป็นลง หลายครั้งมันก็ถูกมองข้าม และบ่อยครั้งที่เราก็ลืมไปเลยว่าครั้งหนึ่งมันเคยสำคัญ

ตอนนี้ยังคิดถึง การเดินทางไม่ว่าจะเป็นการเดิน ปั่นจักรยาน ขี่รถ ออกไปหาตู้โทรศัพท์หาคนที่อยู่ไกล
คิดถึงการกด 1234 เพื่อให้ได้ค่าโทรฯ ที่ถูกลง
คิดถึงการรอคอยเพื่อใช้ตู้สาธารณะต่อจากคนอื่น โดยที่เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่า เขาจะใช้งานมันเสร็จเมื่อไร
คิดถึงการลุ้นว่าปลายสายจะรับโทรศัพท์เราหรือไม่ ซึ่งไม่เหมือนกับตอนนี้ที่หากปลายสายไม่รับ แต่เมื่อเขาเห็นเบอร์ไม่ได้รับสาย ก็สามารถติดต่อกลับหาเราได้อย่างง่ายดาย
คิดถึงการหยอดเหรียญตู้โทรศัพท์...
เขียนและเรียบเรียง: Hatyaifocus
ถ้ำพ่อพระยามารสิงหะ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ริมสมิหลา แหล่งสักการะ “ทวดเสือสิงหะมาร” เสริมสิริมงคล
29 มีนาคม 2569 | 621วัดแจ้ง ระโนด วัดเก่าแก่ริมอ่าวไทย กับ “ประตูแห่งกาลเวลา” ที่สะท้อนศรัทธาชุมชน
29 มีนาคม 2569 | 718ตำหนักพระแม่งูจงอาง วัดเขาน้อย ศรัทธาและความเชื่อคู่โบราณสถานเมืองสิงหนคร
29 มีนาคม 2569 | 621สุสานคาทอลิกหาดใหญ่ ร่องรอยศรัทธาแห่งชุมชนคริสต์
22 มีนาคม 2569 | 191แมคโดนัลด์ที่ไม่ใช่แค่ร้านอาหาร แต่เป็นศูนย์รวมความทรงจำของเด็ก ม.อ.
22 มีนาคม 2569 | 702สูดอากาศดี ถ่ายรูปสวยกับอุทยานวิทยาศาสตร์ ม.อ.
22 มีนาคม 2569 | 691ใต้สยามนครินทร์ เวทีเสียงเพลงของวัยรุ่นหาดใหญ่
15 มีนาคม 2569 | 828ไอซ์โดมหาดใหญ่ เมืองหนาวกลางแดนใต้ ความทรงจำของเด็กหาดใหญ่
15 มีนาคม 2569 | 858