
วันนี้ทาง หาดใหญ่โฟกัส จะพาไปทำความรู้จักกับชีวิตชายหนุ่ม ที่มีชื่อว่ากมลธรรม กาญจนัมพะ หรือพี่ไผ่ เป็นเจ้าของร้าน Heart Made Coffee And Eatery Songkhla ร้านที่ใครหลายคนคงเคยผ่านแวะชิมหรือลงไปเก็บภาพบรรยากาศของความสวยงามภายในร้านกาแฟมาแล้ว ที่สำคัญที่เราจะพลาดไม่ได้ นั่นคือความตั้งใจของบาริสต้าหนุ่ม ผู้หลงใหลในสายงานกาแฟที่คว้ารางวัล Champion of southern region Thailand Creative Barista Challenge 2018 เรียกได้ว่ากาแฟเป็นส่วนหนึ่งชีวิตจิตใจ และพร้อมส่งต่อความรู้แก่ทุกคนที่มีใจรักด้านกาแฟ วันนี้เราเลยมีบทสัมภาษณ์เรื่องราววิถีชีวิตของเขาคนนี้กัน

- จุดเริ่มต้นในสายงานด้านกาแฟ
จริง ๆ ตัวพี่จบ food science ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน พอจบเสร็จก็ได้พบตัวเองว่างานสาย food science ไม่ใช่สายที่เราชอบเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ก็ต้องไปอยู่ห้องแลป หรือห้องวิจัย ซึ่งก็ไม่ค่อยจะตรงกับสิ่งที่เราชอบ แต่ในตอนเรียนเราก็มีความสามารถทางด้านอื่น เพราะเป็นคนชอบทำกิจกรรม ถ่ายภาพของสโมสร จึงทำให้ค้นพบว่าเราชอบงานในด้านการบริหารการจัดการพบเจอคนเยอะ ๆ ในตอนนั้นเริ่มงานที่กทม. 2 ปี เป็นงานที่ไม่ตรงกับสายที่เรียนเลย สุดท้ายด้วยเหตุผลหลัก ๆ ทำให้ต้องกลับบ้าน นั่นก็คือแม่

ซึ่งในตอนกลับมาบ้านก็มีความฝันหลายอย่างที่เราอยากจะเป็นเช่นอาจารย์ การทำงานอิสระ เช่นเดียวกับงานช่างภาพ ก็เลยมองงานสายกาแฟไว้ที่เราอยากทำ แต่ว่าในตอนนั้นเราไม่มีความรู้ในด้านสายนี้เลย เราเป็นแค่ผู้บริโภค แต่ด้วยจากเงินเก็บที่เรามีเงินซัพพอร์ตจากทางบ้านเราบวก ๆ กันแล้ว เราไม่สามารถที่จะเปิดมาแบบแล้วจ้างลูกน้องได้เลย เลยจัดการว่าเราจะเป็นคนยืนชงเอง ซึ่งเรื่องที่น่ากลัวที่สุดการเปิดร้านกาแฟในตอนนั้น เนื่องจากมีงานถ่ายภาพ และต้องผันตัวมาทำงานด้านกาแฟในห้องสี่เหลี่ยมเราจะไหวไหม จึงได้ไปสมัครงานเพื่อเรียนรู้การทำงานในร้านกาแฟตำแหน่งที่แบบทำทุกอย่างเลย ในร้านฟอเรสโต คาเฟ่ เรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ส่วนตัวชอบเรื่องนี้อยู่แล้ว

ความโชคดีมันอยู่ตรงที่พี่เจ้าของร้านเป็นรุ่นพี่ KU เหมือนกัน ชอบปั่นจักรยานเหมือนกัน ถ่ายภาพเหมือนกัน และแม่เจ้าของร้านเป็นเพื่อนกับแม่พี่อีก ตอนนั้นทำไป 2 ปี ในระหว่าง 2 ปีนั้น เราก็ได้ทำความรู้จักกับกาแฟลึกลงไปเรื่อย ๆ แล้วก็เปิดโอกาสให้พวกพี่ทีมงานร้านในการพัฒนาร้าน เราจึงพัฒนาเรื่อยๆ จากเด็กล้างจานเด็กเก็บแก้วช่วยจัดขนม ขยับมาถึงขั้นยืนชงหน้าร้านต้องบอกว่าสนุกมาก รวมถึงการเข้าร่วมการแข่งขันต่าง ๆ ที่ทางร้านคอยสนับสนุน

หลังจากที่ผ่านไป 2 ปี จึงคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราต้องออกมาทำอะไรเป็นของตัวเองแล้ว (ช่วงนั้นมีบางทีที่ต้องขี่จักรยานไปทำงานที่ฟอเรสโต ท่าเคียน หาดใหญ่) ตอนนั้นก็คิดแล้วว่าเราจะเปิดร้านเพื่ออะไร เติมเต็มจิตใจ หรือฝากท้องกับมัน หรือมีความรักความชอบใส่ลงไป มันอาจจะเหนื่อยแต่เราแฮปปี้

ร้านแรกที่เปิดอยู่บนถนนยะหริ่งในสงขลา ตอนนั้นหาบ้านเช่าเพื่อมาทำร้าน เป็นร้านที่เล็กมากสไตล์ญี่ปุ่น อุปกรณ์ทยอยเก็บมาเรื่อย ๆ แต่ตอนนั้นพี่ก็ได้สะสมชื่อเสียงมาจากการทำงานที่ร้านฟอเรสโต ครั้งแรกก็มีคนเข้ามากำลังใจ ซัพพอร์ตเรา จึงประกาศรับสมัครพนักงานและเป็นรุ่นน้องจากมหาลัยเก่า ในทุกวันนี้ผมจึงให้น้องมาเป็นหุ้นส่วนของร้านด้วย จึงเป็นจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ จากร้าน Heart Made Coffee And Eatery Songkhla จากร้านเล็ก ๆ จนเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ

-ร้านเปิดมาแล้วกี่ปี
ถ้านับในปัจจุบันร้านนี้เดินทางมาถึง 2 ปีแล้ว ต้องขอบคุณหลายคนที่ช่วยโพสต์บอกร้านเราออกไป ให้นึกถึงร้านนี้ พี่เรียกมันว่าความสำเร็จนะ เวลาที่ใครมาเยือนแล้วนึกถึงแบรนด์ของเรา เหตุผลที่เรามองพี่เชื่อว่าทีมเราใส่ใจในการทำ และความซื่อสัตย์ต่อลูกค้า ไม่เคยหยุดที่จะพัฒนาคนภายนอกรับรู้ถึงการพัฒนาอยู่เสมอ มันเป็นการรวมกันของความถนัดที่เรามี มันเป็นสิ่งที่เติมเต็ม บางรายได้เราก็สนับสนุนต่อชุมชน ช่วยสนับสนุนเกษตรกรในด้านวงการกาแฟ


-การจัดการเตียมตัวในการเตรียมการสอนนานไหม เพราะทราบว่าต้องเป็นอาจารย์พิเศษสอนเรื่องกาแฟให้น้อง ๆ ในมหาวิทยาลัยด้วย
-มันขึ้นอยู่กับที่เราสอนใคร แล้วก็ต้องวางว่าคนที่เราสอนจะได้รับอะไรจากเรา การไปเป็นอาจารย์พิเศษของพี่ เพราะน้องหลายคนมีความฝันอยากจะเปิดร้านกาแฟเป็นของตัวเอง บางคนก็แค่มีความสนใจ บางคนอยากสนุกในโลกของกาแฟ เราก็จะสอนเรื่องประวัติศาสตร์ หรือแรงบันดาลใจในการเปิดร้านกาแฟ ส่วนในแรงบันดาลใจที่จะกล่าวเพิ่มเติมก็จะมาจากความสำเร็จจริงของที่ร้าน การคำนวนต้นทุนของร้านที่เราต้องแข่งขันสูงอย่างมาก เราจึงอยากสื่อสารกับน้อง ๆ ให้มากที่สุด เพื่อที่จะเห็นโลกในแง่จริงมากขึ้น

-ในอนาคต อยากจะปรับปรุงหรือพัฒนาอะไรบ้าง และจะเปิดสอนเรียนรู้ต่อไปไหม เพื่อพัฒนาสายกาแฟไปเรื่อย ๆ ให้แก่ผู้อื่น?
ตอนนี้พี่เองก็มีร้านกาแฟที่หุ้นส่วนอยู่ 3 ร้าน หากมองเอาแคบ ๆ ก่อน เราก็อยากที่จะพัฒนาวงการกาแฟของจังหวัดสงขลาก่อน ให้มีมาตรฐานสูงขึ้น ก็จะทำผ่านงานสอนของเรา กาแฟที่เราเข้าไปสอน หรือจ้างเราเข้าไปสอน ตัวของพี่ก็พยายามอัพเดตมาตรฐานใหม่ตลอด มีการจัด work shop ให้ความรู้แก่คนทั่วไป เราทำมาอย่างต่อเนื่องแล้วเราจะทำต่อไป ในเรื่องหนึ่งที่เราอยากจะทำเริ่มในตอนนี้ ก็คือการคั่วกาแฟเอง เราก็วางแผนเครื่องเครื่องคั่วมาสักระยะหนึ่งแล้ว เดี๋ยวเร็ว ๆ นี้คิดว่าจะได้เจอกันในรูปแบบที่เปลี่ยนไป บทบาทเจ้าของธุรกิจ บทบาทเจ้าของบาริสต้า

และอยากจะผลิตทีมงานที่มีคุณภาพทางด้านกาแฟ ด้วยทีมของเราที่มีคุณภาพต่อไป เพราะตอนนี้เราก็มีร้านที่เป็นส่วนของทีมเราเยอะขึ้น ต่อไปอยากจะช่วยงานชุมชนร่วมกับททท. จัดทริปท่องเที่ยวในจังหวัด โดยใช้ร้านกาแฟเป็นแกนหลัก

ให้กำลังใจคนรักงานสายด้านนี้หน่อย รวมถึงข้อคิดดีๆ?
ขอพูดถึงเหตุการณ์ช่วงนี้ละกัน เพราะว่าร้านค้าหรือร้านกาแฟหลายร้านก็เจ็บปวดกันในช่วงนี้ เราก็ต้องเชื่อมั่นในตัวเราเองรวมถึงตัวลูกค้า สำหรับใครที่มีความฝันอยากเริ่มต้นอะไรสักอย่าง อยากให้วางแผนให้ดี หาความรู้ อย่ามีแต่ความอยาก แต่ไม่มีความรู้ ทุกอย่างต้องทำควบคู่กัน ใส่ใจและให้เวลากับมัน เริ่มจากเล็ก ๆ ค่อย ๆ เรียนรู้เอาเท่าที่ไหว ทำงานให้หนักพัฒนาไปอย่างเต็มศักยภาพ เมื่อถึงวันนึงมันก็จะขยับค่อย ๆ โต ไม่ต้องมากให้มันยิ่งใหญ่ เดี๋ยวมันจะท้อและสุดท้ายขอให้ทุกคนค้นพบความหมายในการดำเนินชีวิต และเจอความสุขที่สามารถตื่นเช้าไปทำงานอย่างไม่มีเงื่อนไข
"ผลไม้ปั่นหัวรั้วลุงพงศ์" ตำนานความอร่อยกว่า 9 ปี หลังบิ๊กซีเอ็กตร้า หาดใหญ่
30 มีนาคม 2569 | 556เปิดใจเด็กป่วยดักแด้ตั้งแต่เกิด "น้องยูฟ่า" ตัวอย่างแรงใจให้กับคนที่กำลังท้อ
12 มีนาคม 2569 | 2,325จิตวิญญาณร่างทรงชาวบ้าน ว่าที่ สส.สงขลาเขต2 ป้ายแดง “จูรี นุ่มแก้ว”
11 กุมภาพันธ์ 2569 | 3,93727 ปี บนถนนนางงาม ร้าน EP’s CAFE กับตำนานเค้กพรุนพันชั้นที่รสชาติไม่เคยเปลี่ยน
31 มกราคม 2569 | 3,601"พี่เริญ" เจ้าของร้านดงยีนส์ ตัวแทนคนหาดใหญ่ที่ลุกขึ้นสู้ ในวันที่ร่างกายแทบหมดแรงจากน้ำท่วมครั้งที่หนักที่สุดในชีวิต
27 ธันวาคม 2568 | 4,288"บ๊ะจ่างม่าเฮียง" สูตรแต้จิ๋วส่งต่อจากคุณแม่ สู่ทายาทรุ่น 2 กว่า 30 ปี
23 ธันวาคม 2568 | 4,463"พัฟสังขยาใส้ทะลัก" ลมหายใจต่อจากคุณยายตำนานบ้านขนมไข่กว่า 40 ปี
14 ตุลาคม 2568 | 5,376"สุ่ยเฮง" ร้านขนมมงคลจีนเก่าแก่คู่เมืองหาดใหญ่ สืบทอดสูตรขนมกว่า 90 ปี จากอากงสู่ทายาทรุ่นที่ 4
27 กันยายน 2568 | 4,276