ถือว่าเป็นเรื่องที่ทุกคนกำลังให้ความนิยม บางคนถึงขั้นไปแอบแชะภาพบ้านบางกล่ำสมัยรัชกาลที่ 5 ที่มีอายุนับเป็นร้อย ๆ กว่าปี ของชาวไทยเชื้อสายจีน ในพื้นที่หมู่บ้านบางกล่ำ ต.บางกล่ำ อ.สงขลา ผู้สร้างคือ นายอั่งแฮ่ แซ่อิ้ว ต้นตระกูลวิชัยพฤกษ์ และอิชยพฤกษ์ ใช้ไม้ทั้งหมด 7 ลำแพ ล่องมาตามคลองภูมีจากเขาพระ รัตภูมิ ผ่านทะเลสาบสงขลา และเข้าคลองบางกล่ำ เป็นไม้กระดานเคี่ยมรุ่นเก่า บนเรือนมีแท่นบูชาเทพโก้ยเซ่งอ๋อง และบรรพบุรุษ (ปล.บ้านเก่าแก่ที่บางกล่ำ)
ซึ่งในวันนี้ทางหาดใหญ่โฟกัส จะพาทำความรู้จักของบ้านหลังนี้กันมากขึ้น โดยหากหลาย ๆ คนจะไปที่แห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับบ้าน สจ.บุญเจอ กัลยาศิริ หมู่ที่ 3 ต.บางกล่ำ โดยมีทั้งในหมู่ที่1 2 และ3 ทั้งนี้ทราบว่าบ้านไม้เก่าแก่หลังนี้ยังคงมีลูกหลานรุ่นหลังพักอาศัยอยู่
ทั้งนี้หากเรามองย้อนไป ช่วงสมัยรัชกาลที่ 2 จนถึงรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีกลุ่มชาวจีนอพยพมาจาก อำเภอไห่เติง/ไห่เฉิง(ไฮเท่ง) ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นอำเภอหลงไห่ (เหล่งไฮ) จังหวัดจังโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ได้อาศัยเดินเรือมาทางอ่าวไทยเข้าสู่ทะเลสาบสงขลา และเข้ามาตั้งบ้านเรือน อาศัยอยู่ริมคลองปะปนกับคนไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปี
เริ่มแรกได้ประกอบอาชีพทางการเกษตร ปลูกผัก ผลไม้ ประมง และค้าขายทางเรือ ได้ถ่ายทอดวัฒนธรรมต่อๆกันมาหลายอย่าง เช่น ภาษาพูด เป็นต้น จนกระทั่งคนจีนสามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ เป็นเหตุให้เรียกชื่อคลองและหมู่บ้านคลาดเคลื่อนไปจากบางกลม หรือ บางเกาะกลม เป็น บางกล่ำ แรกเริ่มเดิมทีคนที่นี่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ประมง และค้าขายทางเรือ
อีกทั้งภายในบ้านแห่งนี้กระถางธูปที่ตั้งไว้หน้าโลงศพตามคำเล่า (ของคุณวรเอก ร่วมสุข) ด้านความที่ว่าความเชื่อพอทำพิธีฝังก็จะเอากระถางนี้ตั้งหิ้งไว้ไหว้ช่วงตรุษจีน..โดยให้ซินแสเขียนชื่อผู้วายชนม์เป็นภาษาจีนยัดใต้กระถางธูปซึ่งชื่อละ 1 กระถางเท่านั้นรวมหลายชื่อในกระถางเดียวไม่ได้หรือบางบ้านก็เขียนเป็นป้ายไม้ครับ
ซึ่งเขาเรียกว่ารับชื่อเอาไว้ส่วนมากจะรับชื่อเอาไว้ใน generation ที่มาจากเมืองจีนเท่านั้น อย่างบรรพบุรุษผมก็มีแค่ 2 กระถางเป็นชื่อของเตี่ยและแม่ของอาจ้อผม เพราะป้าเคยเอากระถางธูปมาทำความสะอาดปรากฎว่ามีกระดาษเขียนหนังสือจีนโผล่ออกมาเลยต้องรีบยัดไปใหม่ รุ่นอาจ้อผมไม่มีรับชื่อเอาไว้เพียงแต่ฝังทั้งโลงและไหว้เช็งเม้ง ส่วนกระถางธูปแบบนี้สมัยก่อนน่าจะหาซื้อได้ในเมืองสงขลา หรือปีนังแต่คิดว่าน่าจะสั่งมาจากเมืองจีนอีกทีครับ เพราะสมัยนั้นหาดใหญ่ยังไม่มีในเรื่องนี้
เรื่องราวทั้งหมดถือว่าเป็นความงดงามที่น่าค้นหาเป็นอย่างยิ่ง และหากใครจะลงพื้นที่ไปชมด้วยตาตนเองก็สามารถแวะเวียนไปได้ เพื่อบันทึกภาพสวยงามของประวัติศาสตร์ที่ควรจารึกและรักษาให้คู่กับชาวบางกล่ำสืบไป
ขอบคุณภาพข้อมูล : คุณวรเอก ร่วมสุข
ถ้ำพ่อพระยามารสิงหะ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ริมสมิหลา แหล่งสักการะ “ทวดเสือสิงหะมาร” เสริมสิริมงคล
29 มีนาคม 2569 | 609
วัดแจ้ง ระโนด วัดเก่าแก่ริมอ่าวไทย กับ “ประตูแห่งกาลเวลา” ที่สะท้อนศรัทธาชุมชน
29 มีนาคม 2569 | 707
ตำหนักพระแม่งูจงอาง วัดเขาน้อย ศรัทธาและความเชื่อคู่โบราณสถานเมืองสิงหนคร
29 มีนาคม 2569 | 610
สุสานคาทอลิกหาดใหญ่ ร่องรอยศรัทธาแห่งชุมชนคริสต์
22 มีนาคม 2569 | 191
แมคโดนัลด์ที่ไม่ใช่แค่ร้านอาหาร แต่เป็นศูนย์รวมความทรงจำของเด็ก ม.อ.
22 มีนาคม 2569 | 691
สูดอากาศดี ถ่ายรูปสวยกับอุทยานวิทยาศาสตร์ ม.อ.
22 มีนาคม 2569 | 679
ใต้สยามนครินทร์ เวทีเสียงเพลงของวัยรุ่นหาดใหญ่
15 มีนาคม 2569 | 817
ไอซ์โดมหาดใหญ่ เมืองหนาวกลางแดนใต้ ความทรงจำของเด็กหาดใหญ่
15 มีนาคม 2569 | 846